De meest relevante ratio’s in de praktijk

Een ratio wordt berekend om inzicht te verkrijgen in de financiële toestand van een organisatie. Door een ratio regelmatig te berekenen en te vergelijken met de norm krijg je inzicht in de financiële prestatie van de organisatie. Je kunt de liquiditeitsratio van begin van het jaar vergelijken met die van het eind van het jaar. Of je kunt de ratio’s vergelijken met de concurrenten.

De belangrijkste drie ratio’s die in de praktijk toegepast worden zijn de liquiditeit, solvabiliteit en rentabiliteit.

Liquiditeit

De liquiditeit is de mate waarin een organisatie aan haar kortlopende verplichtingen kan voldoen.

Current ratio en Quick ratio

De liquiditeit van een organisatie kan uitgedrukt worden in: netto werkkapitaal, current ratio en de quick ratio. Dit wordt op wel de statische liquiditeit genoemd.

Daarnaast bestaat ook de dynamische liquiditeit. Dit is de verhouding van de uitgaande geldstromen en de ingaande geldstromen over een bepaalde periode (bijvoorbeeld een periode van een maand). Voor een organisatie is het van belang dat de ingaande geldstroom groter is dan de uitgaande geldstroom, zodat er voldoende geldmiddelen beschikbaar zijn om de kortlopende schulden te kunnen betalen. Een organisatie stelt vaak een liquiditeitsbegroting op om voor een bepaalde periode een inschatting te maken van de ingaande en uitgaande geldstromen, zodat de tekorten en overschotten inzichtelijk gemaakt worden. De bestuurders van de organisatie kunnen dan bijsturen op het moment dat dit nodig is. Een tekort kan bijvoorbeeld opgelost worden door lang vreemd vermogen aan te trekken, voorraden laag te houden of op overige kosten te bezuinigen.

Voor een organisatie kan het relevant zijn om zowel de statische als dynamische liquiditeit (regelmatig) te berekenen.

Solvabiliteit

De solvabiliteit is de mate waarin een organisatie aan al haar verplichtingen kan voldoen. In feite wordt verondersteld dat als de organisatie zou stoppen met de bedrijfsactiviteiten dat alle openstaande verplichtingen voldaan kunnen worden. Als dit het geval is dan is de organisatie solvabel. Bij een problematische solvabiliteit zullen er maatregelen getroffen moeten worden, zoals verkopen (omzet) verhogen, kosten te verlagen, activa af te stoten (bijv. sale en leaseback), debiteurenpositie verlagen, voorraad positie verlagen. In principe zijn er diverse zaken die een organisatie zou kunnen doen om de solvabiliteit te verbeteren. Lukt dit niet dan kan een organisatie failliet gaan.

Rentabiliteit

Met de rendabiliteit kun je investeringsbeslissingen voor de langere termijn nemen. Op basis van de rendabiliteit per project kun je de rentabiliteit voor verschillende projecten calculeren. In de praktijk zal een investeerder een afweging maken tussen het rendement en het risico dat er gelopen wordt over een investering.

Een organisatie moet rendement behalen om de continuïteit te waarborgen. Met behaald rendement (winst) kunnen de eigen vermogensverschaffers (aandeelhouders) betaald worden. Deze betaling noemt men een dividenduitkering.

De rendabiliteit, wordt berekend om na te gaan in hoeverre een investering “rendement” oplevert. Dus met andere woorden, of er geld verdiend wordt met een bepaalde investering. Er zijn drie verschillende manieren om de berekening te maken.